เดินทางย่ำค่ำกระทั่งรุ่ง
ฝุ่นฟุ้งหมอกคลุ้งสลัวๆ
น้ำค้างพราวพราวรอบตัว
มืดมัวหม่นแสงดารา
ออกเดินทางย่ำค่ำกระทั่งรุ่ง
ย่ำย่ำรุ่มรุ่มมะงุมมะหงาหรา
พักบ้างเที่ยวบ้างบางครา
เก็บฟ้าแต้มฝันเติมไฟ
ก้าวออกจากบ้านพลัดถิ่น
กลิ่นดินฟุ้งสาบหาบหาย
สูดกลิ่นระคนคลุ้งกาย
มิตรสหายพร่าเลือนลับตา
......
จากมาเพื่อเอื้อมสู่ฝัน
รอวันเฝ้าคะนึงที่พึงหา
มีจุดหมาย ณ ปลายฟ้าสุดสายตา
ย่ำคว้า แพ้วถางจนชีพวาย
เราเอ๋ย เราเดิน เราย่ำ
บ้าคลั่งปักชัย ณ จุดหมาย
บ้างแพ้ บ้างถึง บ้างตาย
สละสลายถิ่นเก่าเพื่อสิ่งใด
ละบ้านพลัดมิตรทิ้งถิ่น
ดิ้นรนสุดสิ้นขวนขวาย
กี่หยาดหยดเหงื่อโทรมกาย
ระเหยหายกลมกลืนธุลีดิน
ย่ำย่ำดุ่มด่ำกระทั่งรุ่ง
ผ่านฟุ้งกลุ่มหมอกเช้าสาย
ตะวันแสงสาดแสงมาส่องกาย
เติมไฟฝันใฝ่ในอีกครา
ย่ำย่ำเดินย่ำอีกหลายรุ่ง
ผ่านคุ้งหุบเขามาหลายผา
เขย่งก้าวย่ำย่องมาหลายครา
แต่ปลายฟ้าสุดสายตายังห่างไกล