ปัจจุบันอีกครั้ง

posted on 30 Mar 2009 14:12 by asuji7832 in My-Life

 

 

 

 

 

 

 

 

เวลาข้าพเจ้าเดินทางกลับบ้านที่ต่างจังหวัด  ข้าพเจ้ามักจะรู้สึกว่าได้เดินทางกลับไปยังเวลาปัจจุบัน
ความเป็นปัจจุบันที่สอดคล้องกับจังหวะของการหายใจมากที่สุด  เวลาที่เดินอยู่เคียงข้างเราไม่ล้ำหน้าให้เราวิ่งตามและไม่เดินช้าจนเรารู้สึกว่ามันช่างว่างเปล่า
ข้อความข้างต้นอาจดูคล้ายว่าคนเขียนกำลังเพ้อเจ้อ  แต่สำหรับผู้ที่ใช้ชีวิตในเมืองหลวงหลายๆคนอาจจะรู้สึกได้อย่างกับที่ข้าพเจ้ารู้สึก
ว่าบางครั้งเราเองก็หายใจไม่ทันกับความเป็นปัจจุบันของเราเอาเสียเลย
เหมือนกับว่าเวลาที่เดินอยู่ในขณะนี้  ไม่ใช่เวลาปัจจุบันแต่เป็นวงล้อที่เราต้องวิ่งให้เร็วขึ้นอยู่ตลอดจนรู้สึกว่าความเร็วที่เกิดขึ้นนั้นกลายเป็นความจริงและเหมือนกับว่ายิ่งเร็วได้เท่าไหร่เราก็เข้าถึงสิ่งต่างๆได้ก่อนใคร
หลายคนที่เหนื่อยกับการวิ่งบนกงล้อนั้น...ข้าพเ้้จ้าก็เช่นกัน

...

ความเร็วเป็นสิ่งที่พิเศษอย่างหนึ่ง   มันทำให้เรารูสึกว่าไม่ต้องรอคอย  ไม่ต้องใช้ความอดทนมากมายนักในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ความเร็วกลายเป็นจุดดึงดูดด้านการตลาด  ยิ่งเร็วมาก คนก็ยิ่งสนใจมาก  เราต้องแข่งขันเร็วกันให้มากๆ เพื่อที่จะได้ในสิ่งที่ต้องการได้มากและัไวกว่าคนอื่นๆ

ความเร็วมักขึ้นคู่มากับความเป็นที่หนึ่งเสมอ  มิฉะนั้นแล้ว กรีฑาคงไม่เกิดขึ้นที่โอลิมปิกและรถฟอร์มูล่า วัน คงไม่ถูกสร้างขึ้น คนเรามักรู้สึกดีที่ได้นำคนอื่นอยู่ตลอดและคนที่ช้ากว่าก็จะเป็นคนที่วิ่งตามมาข้างหลัง  ชีวิตของคนในสังคมทุกวันนี้มันเป็นเช่นนี้จริงๆ

ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เราจะเห็นว่าคนที่พยายามนำคนอื่นอยู่ตลอดเวลามักจะสร้างสถิติความเร็วขึ้นมาใหม่เสมอๆเพื่อให้คนอื่นวิ่งตามได้เร็วขึ้นและที่สำคุญเขาก็จะยังคงเป็นผู้นำเสมอไป  ดึงคนอื่นให้เข้ามาพร้อมกำหนดกลไกของเวลาเข้าไปเสียใหม่  ทำให้เราชินกับความเร็วจนรุ้สึกว่ายังสามารถเร็วขึ้นได้อีก..เร็วขึ้นได้อีกไปเรื่อยๆ  และจะรู้สึกว่าหงุดหงิดเมื่อเราเหลือเวลามากเกินไป  และหาอะไรต่างๆมาทำอีกมากมายจนไม่ว่างพอที่จะมองสิ่งรอบๆตัวว่าเป็นเช่นไร  และเรากำลังเป็นอะไรในขณะนั้น

...

ที่ข้าพเจ้าเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นเพราะเมื่อแรกๆที่ข้าพเจ้ากลับบ้าน  ข้าพเจ้าหงุดหงิดกับรถโยสารที่ช้าได้ช้าดี ข้าพเจ้าเคยต้องใช้เวลาถึงสองชั่วโมงเพื่อเดินทางจากตัวจังหวัดไปยังบ้านทั้งที่ระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตรเท่านั้น  สำหรับข้าพเจ้าความช้าอืดอาดเช่นนี้มันช่างน่าเืบื่อหน่ายและน่าอึดอัด
แต่เื่มื่อนั่งไปเรื่อยๆ  มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นภูเขาประปราย บ้านเรือน ตลาดที่คุ้นเคยและเส้นทางที่รู้จักแทบทุกเส้นเหลืองที่ขีดผ่าน  มันทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกดีขึ้น  ลมหายใจของข้าพเจ้าเริ่มผ่อนเป็นจังหวะช้าลงรวมถึงจังหวะของหัวใจอันส่งผลไปถึงชีวิตด้วย  มันช้าลงจนรู้สึกทุกอย่าสอดคล้องกันไปหมด
รถช้า เพราะออกช้า รอคนอื่นๆที่กำลังเดินทางมาและมุ่งหน้าไปกับเรา  แม้อา่จจะลงก่อนหรือลงหลังแต่เขาก็คือคนคนหนึ่งที่เดินผ่านมา เข้ามานั่งข้างหน้าเรา ข้างหลังเราและข้างๆเรา
รถช้าเพราะต้องคอยรับคนที่ลงระหว่างทางและส่งคนที่จะลงระหว่างทางด้วยเช่นกัน 
เราช้าเพราะเรารอกันและร่วมเดินทางไปด้วยกัน  แบ่งปันจุดหมายปลายทางและบรรยากาศในรถด้วยกัน เป็นคนจังหวัดเดียวกัน เขตเดียวกัน หมู่บ้านเดียวกัน หรือาจจะเป็นญาติห่างๆที่ไม่รู้จักกัน  
อาจจะมีคนที่ถึงจุดหมายปลายทางก่อนด้วยระยะทางที่ใกล้กว่า แต่เราก็ยังรอที่จะเดินทางไปพร้อมๆกัน  ไม่เร่งให้คนที่มาข้างหลังวิ่งตามและไม่พยายามจะสร้างสถิติขึ้นมาใหม่ว่าใครไปเร็วกว่าใคร
เราต่างรอซึ่งกันและกัน
....
เพราะส่วนหนึ่ง สิบแปดปีของข้าพเจ้าคือบ้านและท้องถิ่นอันคุ้นเคย  ข้าพเจ้าจึงชินกับความช้าอันเคยคุ้นได้ไม่ยากนัก   เมื่อเข้ามาอยู่เมืองใหญ่ อะไรๆก็แล่นฉิวทะลุทะลวงเสียหมด  ไม่ว่าจะเป็นผู้คน  ข่าวสารข้อมูล  การอุปโภคบริโภค และการตื่นจนถึงหลับ จนไชว้ไขวไปกับชีวิตเช่นนั้นแล้วเราก็เหนื่อย  เมืองใหญไม่ใช่ว่าไม่ดีแต่เราคุ้นและเคยชินกับความเนิบช้าของวิถีชีวิตที่ฝังลึกเสียจนกอดคอเฮฮากันได้มากกว่าจะวิ่งไล่ตามเตะก้นกับเมืองใหญ่  ซึ่งนี่ก็คือสิ่งที่ข้าพเจ้าเรียกว่าความเป็นปัจจุบัน
ความเป็นปัจจุบันที่เดินไปกับเรา ไม่บีบให้เราต้องวิ่งตามและไม่้ช้าไปจนเรารู้สึกว่ามันว่างเปล่า
...
ความเป็นปัจจุบันของเราที่อยู่ ณ ที่บ้านของเรา อยู่กับตัวของเรา

 

 

 

 

 

 

 

ปล.แก้ไขเพิ่มเติม 9 เม.ย. 2552

Comment

Comment:

Tweet

คิดถึงบ้าน.....

กลับไปปัจจุบันที่สอดคล้องกับจังหวะของการ"หายใจ"

#10 By FaG (61.7.252.251) on 2009-09-16 11:38

แม่งงง โดนใจ!!!!
555

#9 By JIIPZOE (115.67.80.199) on 2009-05-01 21:26

อยู่ที่ปัจจุบัน
กับตัวเอง

big smile

เย่ๆ พี่มาเม้นให้แล้ว
พี่รู้ไหม มายเล่นเว็บนี้เพราะพี่คนเดียวเลย
มายอ่านบล็อกของพี่ แล้วอยากเม้น
แต่เม้นไม่ได้เพราะไม่ได้เป็นสมาชิก
เลยสมัคร แล้วเล่นจนถึงวันนี้เลย

555

#8 By s.mile on 2009-04-24 16:00

ปืนฉีดน้ำ ขันน้ำ

เวลาเป้นสิ่งที่แปลกนะ...

มันช้าหรือเร็วตามใจเรา นะ

ยิ่งรีบมันยิ่งเดินช้า

ยิ่งอยากให้มันช้ามันกับไวสุด

#7 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2009-04-11 23:52

ถึงจะช้าแต่ปลอดภัย มันคุ้มกว่ากันเยอะ

ปัจจุบันความเร็วที่รู้สึกไร้สาระก็ เห็นได้หลายอย่าง

อินเตอร์เนทความเร็ว แปด เม๊ก เร็วไปไหมจะรีบไปไหน เม๊กเดียวก็เร็วแล้วท่าน tongue

#6 By มังคุด (124.121.46.193) on 2009-04-11 01:05

กลัวหอยทาก ขันน้ำ

#5 By KOMIE on 2009-04-09 20:15

คิดถึงน้องจิครับ

อยู่เมืองกรุง ต้องแย่งกันกิน แย่งกันเที่ยว แย่งกันขับรถ อะไรก็แย่งครับ

พอแย่งแล้วความเห็นอกเห็นใจก็หายไป เหลือแต่ความเห็นแก่ตัว

ผมเองก็ไม่ค่อยชอบเท่าไร แต่ก็ต้องฝึกฝน ไม่ให้ตัวเราเป็นคนเห็นแก่ตัวเหมือนคนอื่นๆ

#4 By มนุษย์กล่อง on 2009-04-09 17:18

ขันน้ำ ดอกมะลิ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ
สาดให้ชุ่ม
สุขสันต์วันสงกรานต์นะจ๊ะหนูจิbig smile

#3 By ป้าหมู on 2009-04-09 08:53

big smile Hot!
ความพอดีที่แทบทุกคนร่ำหา

อย่าหายไปไหนนานๆอีกนะคะ ป้าขอbig smile

#2 By ป้าหมู on 2009-03-31 09:09

ทางธรรมะเรียกว่ามีสติ

#1 By Glinda The Good on 2009-03-30 15:17