"ที่เล็กๆ"

เดินทางย่ำค่ำกระทั่งรุ่ง
ฝุ่นฟุ้งหมอกคลุ้งสลัวๆ
น้ำค้างพราวพราวรอบตัว
มืดมัวหม่นแสงดารา

ออกเดินทางย่ำค่ำกระทั่งรุ่ง
ย่ำย่ำรุ่มรุ่มมะงุมมะหงาหรา
พักบ้างเที่ยวบ้างบางครา
เก็บฟ้าแต้มฝันเติมไฟ


ก้าวออกจากบ้านพลัดถิ่น
กลิ่นดินฟุ้งสาบหาบหาย
สูดกลิ่นระคนคลุ้งกาย
มิตรสหายพร่าเลือนลับตา

......


จากมาเพื่อเอื้อมสู่ฝัน
รอวันเฝ้าคะนึงที่พึงหา
มีจุดหมาย  ณ  ปลายฟ้าสุดสายตา
ย่ำคว้า แพ้วถางจนชีพวาย


เราเอ๋ย  เราเดิน  เราย่ำ
บ้าคลั่งปักชัย  ณ  จุดหมาย
บ้างแพ้  บ้างถึง  บ้างตาย
สละสลายถิ่นเก่าเพื่อสิ่งใด

ละบ้านพลัดมิตรทิ้งถิ่น
ดิ้นรนสุดสิ้นขวนขวาย
กี่หยาดหยดเหงื่อโทรมกาย
ระเหยหายกลมกลืนธุลีดิน

ย่ำย่ำดุ่มด่ำกระทั่งรุ่ง
ผ่านฟุ้งกลุ่มหมอกเช้าสาย
ตะวันแสงสาดแสงมาส่องกาย
เติมไฟฝันใฝ่ในอีกครา

ย่ำย่ำเดินย่ำอีกหลายรุ่ง
ผ่านคุ้งหุบเขามาหลายผา
เขย่งก้าวย่ำย่องมาหลายครา
แต่ปลายฟ้าสุดสายตายังห่างไกล

thanks for image