"ที่เล็กๆ"

กุมภา..มาเยือนแล้วในไม่ช้า
คืนร่ำลาเพิ่งผ่านให้ใจเสีย
แว่วสำเนียงเธอหยอกล้อมาเรียงเรียง
คล้ายสำเนียงนางไม้ในแววไพร

เสียงเธอแว่วแว่วห่างช่างเปลี่ยวจิต
คะนึงคิดถึงนวลน้องพิศมัย
เจ้าลาจากลาจรไปจากใจ
เจ้าทิ้งไกลมิเคยได้ส่งรักมา

หรือเจ้านี้ได้มีที่รักใหม่
มีอุ่นไอแนบเนื้อถึงเนื้อสา
เจ้าจึงได้ทิ้งร้างห่างพี่มา
โอ้ใจยา เนื้อใจเจ้าสร้างจากใด

หากใจเจ้านั้นสร้างจากทองแร่
ใยเจ้าแปรเปลี่ยนผันไม่มั่นได้
หรือเป็นทองชุบแร่แค่เนื้อกาย
ที่สลายกลายเป็นดอกพิกุล

หากใจเจ้าได้สร้างจากแร่เพชร
ฉะไหนเพชรสลายง่ายแค่รักสุม
เพียงชายอื่นมาหยิบยื่นรักล้อมรุม
เจ้าก็ตกหลุมพรางรักถลำไป
...
คำคนกล่าวว่าใจนางยากจะหยั่ง
ลึกสุดล้ำเกินกว่าข้าจะกล้าใฝ่
เพราะยิ่งคิดยิ่งระลึกให้ร้าวใจ
เจ้าจากไปเพราะใจเจ้ามันจากจร

เดือนกุมภาใกล้จะเยือนเมื่อย่ำรุ่ง
เหมือนปทุมไร้น้ำร้างบึงผอง
กุหลาบช้ำไร้คนรับไม่สมปอง
เพราะเจ้าของคงไม่รับนับยินดี

...