ผู้กลมกลืนบนโลกกลมๆ
posted on 23 Sep 2007 14:32 by asuji7832 in I-think
ระหว่างเดินทาง คุณเคยผ่านบุคคลที่ไม่น่าไว้ใจไหม
บุคคลที่มอซอ ผมเผ้ากระเซิงและไม่สนใจใคร ชอบเดินพึมพำคนเดียว
ข้าพเจ้าเคย และมันเพิ่งผ่านไปเพียงแค่ชั่วระยะสายลมปะทะหน้า
ผู้ชายผู้เพียงพอในเนื้อผ้า
เขานุ่งกางเกงตัวเดียวและผมเผ้ารุงรังปิดหน้า
นั่งเก็บขวดเรียงเข้ากระสอบใบเก่าๆอย่างไม่สนใจสายตา
เค้ามีรถจักรยานคันเก่าเป็นอาวุธในการหากิน
และไม่เคยมีรอยยิ้มผ่านให้ใคร
หลายครั้งที่ข้าพเจ้าขับรถผ่าน
ก็มักเห็นเขาเข็นจักรยานคันเก่าที่มีแต่ขยะและของเก่าๆเต็มทั้งข้างหน้าและข้างท้าย
จนมองไม่เห็นว่าคนเก็บหรือเจ้าของอยู่ตรงไหน
อาจเป็นเพราะสภาพร่างกายที่แทบจะใกล้เคียงกับรถเก่านั่นเกินไป
คนส่วนใหญ่จึงมักขับไล่เขาด้วยสายตา
มีคนบอกกับข้าพเจ้าว่าเขาไม่เป็นภัยต่อธรรมชาติ
แต่เป็นอันตรายต่อชีวิตและทรัพย์สิน
ข้าพเจ้าเคยดูหนังเรื่องหนึ่ง
ซึ่งบอกว่าตัวเรามีพื้นที่อยู่ 360 องศา
พื้นที่ที่เราสามารถยืดหมัดออกมาและกวาดไปรอบเป็นวงกลม
แต่ผู้ชายคนนี้มีพื้นที่เท่ากับรถจักรยานที่เขาเข็น
เงาของเขาทาบไปบนพื้นที่ร้อนระอุ เท้าเปล่าเปลือยย่างก้าวไปช้าๆ
ในพื้นที่ของชายมอซอ แม้แต่เด็กเล็กๆยังไม่กล้าเข้าใกล้
เขาคงไม่ใช่คนธรรมดา เพราะเขาสามารถสร้างพื้นที่ของตนเองได้กว้างกว่าใคร
และไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่มย่ามกับพื้นที่ส่วนตัว
ผู้ชายคนนี้ไม่เคยทำลายโลก
เขาเดินเก็บขยะที่ทุกคนช่วยกันทิ้ง เขาเก็บสิ่งที่คนอื่นไม่เห็นค่า
ร่างกายของเขาไม่เคยประดับด้วยสิ่งที่ไม่จำเป็น
เขาไม่มีน้ำหอมจรุงกาย มีแต่เหงื่อไคลที่ส่งกลิ่นเหม็นเปรี้ยวออกมา
ประหนึ่งว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เก็บมา
ผู้ชายที่เดินเก็บขยะแลกเงิน ผู้ชายที่ขายของเก่าแลกสุรา
ผู้มอซอที่ไร้บ้าน และไม่มีใครนับเป็นญาติ
ตอนกลางคืนเขากางผ้าใบกับจักรยานคันเก่า
นั่งกรึ่มสุรากับแก้วเหล้าใบเก่าที่ใช้แล้วมาไม่รู้กี่ครั้ง(recycle)
ภายใต้นิทราราตรีเดียวกัน
ชายคนนั้นนอนหลับไปกับพื้นที่เขลอะทราย
เขาทำตัวกลมกลืนกับธรรมชาติแทบจะเป็นหนึ่งเดียวกับมัน
เหมือนว่า ดิน ทราย และกองขยะที่เขาสะสมไว้
คืออินทรีย์ที่หล่อหลอมจนเป็นเขาขึ้่นมา
นึกไปถึงคืนที่ฝนตก หรือคืนที่ลมหนาวมาเยือน แล้วหากวันไหนที่เขาไม่สบายเขาจะอยู่อย่างไร
...
...
#1 By a - สุ - จิ -( ปุ - ริ) on 2007-09-24 22:51