วันว่างวันหนึ่งของผมเริ่มขึ้น พร้อมกับสายฝนในรุ่งเช้า ข่าววิทยุในรถเมลล์คันแดงบอกถึงพายุที่กำลังพัดผ่านเข้ามายังประเทศไทย สายฝนตกและหยุดเป็นระยะๆ ราวกับว่าวันนี้คงเป็นวันของฝนไม่ใช่วันของแสง

ผมก้าวเข้าไปในร้านคอฟฟี่ช้อป สั่งชามะลิอุ่นๆมาหนึ่งถ้วย ผมชอบความละมุนละมัยของชามากกว่ากาแฟ สำหรับผมกาแฟเป็นสิ่งที่ร้อนและแอคทีฟเกินไป ผมติดใจกาเฟอีนที่ละมัยในกลิ่นหอมอ่อนๆของชามากกว่า บางครั้งความอ่อนโยนกลับทำให้ผมรู้สึกกระปลี้กระเปร่า
ผมนั่งเรื่อยเปื่อยอยู่ในร้านกาแฟพร้อมกับหนังสือเล่มใหม่ที่ผมเพิ่งถอยออกมา แต่ขณะที่ชาเย็นชืดลง ผมเองก็ขี้เกียจเกินกว่าจะขยับไปไหน สายตาของผมก็ได้สบตากับพายุลูกหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะถัดไป สายตาแดงกล่ำที่นั่งอยู่ตรงข้าม ระเรื่อไปด้วยคราบใสๆจางๆ ผู้หญิงที่ผมไม่รู้จักนั่งมองถ้วยกาแฟที่อยู่ตรงข้ามอย่างที่ผมเองก็ไม่สามารถรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่ผมสงสัยว่ากาแฟนั้นเจือจางไปด้วยคราบน้ำตาของเธอมานานแค่ไหน
ผมรู้แต่ว่าเธอกำลังเศร้า...มากด้วย


สักครู่หนึ่งเพื่อนของเธอก็ก้าวเข้ามาอย่างรีบร้อนพร้อมกับถ้อยคำที่สอบถามนานา เกี่ยวกับปัญหาของเธอ ผมได้ยินไม่ชัดนัก แต่สรรพนามของคนๆหนึ่ง(ซึ่งเดาว่าน่าจะเป็นผู้ชาย)ดังชัดเข้ามาในโสตของผม

"มันหลอกฉัน มันมีคนอื่นอยู่"
นั่นคงเป็นสรรพนามปัจจุบันของคนที่เธอเคยรัก ผมคาดเดาว่าใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์
เมื่อก่อนเธอคงไม่ได้เรียกผู้ชายคนนั้นด้วยสรรพนามนี้ เธอคงเรียกชายคนนั้นด้วยนามใดนามหนึ่งที่ไพเราะและน่าฟังกว่านี้
แต่เพียงวันนี้ ความรักของเธอถูกถมลงไปด้วยความเกลียดชังในความหลอกลวงที่เธอได้พบมา
ความรักของคนสองคน เป็นการสื่อสารของจิตที่คนภายนอกจะไม่สามารถเข้าไปรับรู้ได้ และกาลเวลา มักจะนำพาผลลัพธ์ของการเรียนรู้ในตัวตนของแต่ละคนไปยังจุดใดจุดหนึ่ง อาจจะเป็นจุดจบหรือจุดเริ่มต้น
แต่เธอพบกับจุดจบ จุดจบของการโดนหักหลังและลวงรัก รักที่เธอคิดว่าได้มาลวงๆ
ผมไม่รู้ว่าเธอรักผู้ชายคนนั้นมากเท่าไหร่กว่าที่ใจเธอจะถมความเกลียดชังลบความดีที่เคยมีไปได้หมด เพราะผมเองก็เพิ่งได้เห็นเธอในวันฝนพรำและเธอเองก็กรำมาด้วยน้ำตา
ผมก้มมองไปในหนังสือที่ผมถืออยู่ ใจความที่ถูกคั่นไว้กระตุกใจของผมให้คิดเรื่องของเธอที่อยู่ตรงข้าม ผมอยากลุกไปบอกเธอถึงข้อความดังกล่าวที่ผมอ่านว่ามันช่างโดนกับเธอเสียจริง
"
มนุษย์เกิดมาด้วยความรัก
มีชีวิตอยู่ด้วยความรัก
และเรียนรู้หลายๆอย่างจากความรัก
"
ในวันนี้เธอเผชิญความทุกข์ที่เกิดจากรัก ความผิดหวังจากการหักหลัง และความเกลียดชังที่กำลังลบล้างความรักของหัวใจ



ผมว่าวันนี้ผมมานั่งแช่ในร้านนี้ได้พอสมควรแล้ว แม้ว่าหนังสือนั้นจะอ่านไปไม่ถึงครึ่งเล่มดี แต่ผมคิดว่าผมจะอ่านมันต่อให้จบไม่ในวันนี้นี้ก็วันใดวันหนึ่ง

ฝนที่เพิ่งซาเริ่มพรำๆ ไอเย็นของฝนเข้ามาประทะหน้า
วันนี้ฝนอาจจะตกกระหน่ำได้ทั่วฟ้า แต่เมื่อหมดฤดู พายุต่างๆได้ผ่านพ้นไป ผมคิดว่าผมคงได้เห็นรุ้งทอแสงอยู่ตรง ณ มุมใดมุมหนึ่งของท้องฟ้า
และหวังว่าจะพบสายตาของเธอที่ปราศจากสายฝนพรำ จ้องมองสายรุ้งด้วยตาเป็นประกายเหมือนผมเช่นกัน



Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ชอบดื่มชาเหมือนกัน แต่ก็ชอบกาแฟด้วย
ความรัก มีหลายมิติ ทำให้เกิดเรื่องราวมากมาย ใครรักสมหวังก็ดีไป ที่ผิดหวังก็เศร้ากันไป
ช่วงฝนตกแบบนี้ อยากมีความรักมั่งจัง
อยากมีคนเดินใต้ร่มเดียวกัน

#1 By จั่นเจา on 2007-05-15 21:17

ขยันอัพจังอ่านไม่ทัน

#2 By คำไหลซาว on 2007-05-15 22:34

เขียนดีจัง..
เรื่องจริงป่าวเนี้ย..
"อะไรๆ ก็คงไม่เลวร้ายนัก เพราะเรายังมีตัวช่วยที่เรียกว่า กาลเวลา เป็นยารักษาให้ค่อยๆ ดีขึ้น"

#3 By ~ หอมกรุ่น ~ on 2007-05-24 00:10

เป็นเรื่องที่บรรจงแจ่งขึ้นฮ่ะ...ดีใจที่ชอบ
กำลังจะบอกว่า เรื่องจริงหรือเปล่าเหมือนกัน

#5 By มนุษย์กล่อง on 2007-05-28 17:18

Hello! Good Site! Thanks you! meabdurppvcdyh

#6 By mhwaditrtr (217.159.190.94) on 2008-01-28 11:47

ครัยที่ไม่เคยถูกความรักทำร้ายเหมือนผู้หญิงคนนั้นคงไม่รู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดหรอก แต่ขอหั้ยจำวั้ยว่าต้องมีสติและอดทนผ่านมันไปหั้ยได้

#7 By love_ in_ a_ mist on 2008-03-14 17:07