เหตุเกิดจากวงสนทนา

posted on 07 May 2007 22:09 by asuji7832  in Song
l

ณ วงสนทนาของแม่บ้าน

แม่บ้านคนที่๑: นี่ลูกเธอน่ะเรียนอะไรเหรอ? (พยายามหาหัวข้อเข้าสู่การศึกษาของลูกๆ เพื่อที่จะอวดคนอื่นว่าลูกฉันเอ็นท์ติดมหาลัยดัง)

แม่บ้านคนที่๒: โอ๊ยยย....ลูกดิชั้น ยังอยู่มอสามอยู่เลยค่ะ แต่เห็นๆเค้าบอกว่าอยากได้ทุน สสวท.น่ะค่ะ ตอนนี้เลยอ่านหนังสือยกใหญ่เลย (หัวเราะ หุหุหุ พร้อมเอามือป้องปากแบบผู้ดี๊ผู้ดี)

แม่บ้านคนที่๓: เห็นลูกสาวชั้นก็ไปเรียนพิเศษใหญ่เลยค่ะ บอกว่าอยากเข้าคณะแพทย์ เนี่ยเสียค่าเรียนพิเศษไปตั้งสองหมื่นกว่า แบบว่าลูกไม่อยากเรียนรวมกับคนอื่นน่ะค่ะ (พูดจบก็กรีดพัดออกมาพัด พรึ่บพรับๆ พร้อมโชว์แหวนทองหัวมรกตเม็ดเท่าไข่นกกระทา)

แม่บ้านคนที่๑: อู๊ยยยยยยย เหมือนลูกชายชั้นตอนเตรียมเอ็นท์เลยค่ะ เนี่ย เสียค่าเรียนพิเศษไปเยอะมากเลยอ่ะค่าาาาา ตอนนี้ชายเค้าก็ติดวิศวะของมหาลัยXXX ไปแล้วหล่ะค่าาา

แม่บ้านคนที่๓: โห ติดวิศวะของมหาลัยXXXเลยหรือค่ะ(ทำตาลุกโตแบบตื่นเต้นมากๆ) ไม่ทราบว่าวิศวะไรหรือค่ะ?

แม่บ้านคนที่๑: วิศวะไฟฟ้าอ่ะค่ะ (หุหุหุ - - -เอามือป้องปากแบบผู้ดี๊ผู้ดีอีกตามเคย)

แม่บ้านคนที่๓: แล้วลูกชายคุณพี่เรียนพิเศษกับใครหรอค่ะ คุณน้องจะได้ไปติดต่อมั่วเผื่อลูกจะติดแพทย์มั่ง

แม่บ้านคนที่๑: ก็เรียนกับ ดร.สมทุย ที่ออกเกมส์อัจฉริยะข้ามปีไงค่ะ

แม่บ้านคนที่๒: ว้ายยยยย บังเอิ๊ญ บังเอิญน่ะค่ะ คนเดียวกับที่ดิชั้นสอนมาจ้างลูกของดิชั้นเลยอ่ะค่าาา แหม กว่าจะได้ตัว คุณสมทุยมานี่ยากมากๆเลยน่ะค่ะ

แม่บ้านคนที่๓: เหรอค่ะ แหมเดี๋ยวดิชั้นต้องติดต่อมาสอนลูกดิชั้นมั่งแล้วหล่ะค่ะเนี่ย เค้าดีขนาดนั้นเลยหรอค่ะ

แม่บ้านคนที่๑: แหมคุณน้องนี่ไม่รู้อะไร ดร.สมทุยน่ะจบวิศวะจากมหาลัยAAA จากUSAเลยน่ะค่ะ แถมได้เหรียญทองฟิสิกส์โอลิมปิดตั้งสองสมัย เนี่ยการที่จะได้ตัวแกมาสอนนั้นน่ะยากมากส์เลยค่ะ

แม่บ้านคนที่๓: ขนาดนั้นเลยหรอค่ะ พวกคุณพี่ช่วยแนะนำให้น้องหน่อยซิค่ะ น้องทุ่มไม่อั้นเลยค่ะ

แม่บ้านคนที่๒: หูยยยย ได้ซิค่ะคุณน้อง เดี๋ยวพี่ติดต่อให้ค่ะเผอิญพี่ รู้จักกับทางครอบครัวของ ดร.สมทุยด้วยน่ะค่ะ เดี๋ยวพี่คลุกวงในให้เลย

แม่บ้านคนที่๓: แหมดีจังเลยค่ะคุณพี่ ยังไงๆก็ช่วยเป็นธุระให้หน่อยน่ะค่ะ คิดเสียว่าทำเพื่อนาคตของชาติน่ะค่ะ (ปิดปากหัวเราะ - -หุหุหุ)

แม่บ้านคนที่๒: (เหลือบไปเห็น แม่บ้านคนที่๔ นั่งนิ่งๆ)อ้าว คุณน้อง นั่งเงียบเลยน่ะค้าาาา แล้วลูกคุณน้องล่ะค่ะ เรียนไรอยู่หรือค่ะ?

แม่บ้านคนที่๔: เอ่อ....คือว่า ไม่ได้เรียนน่ะค่ะ(ตอบพลางหลบสายตาแม่บ้านทั้งสาม)

แม่บ้านทั้งสาม: อ่อ..เหรอค่ะ(ตีหน้าปูเลี่ยนๆ พลางคิดในใจว่าช่างเทียบลูกตัวเองไม่ติดเลย)

แม่บ้านคนที่๑: หรือว่าทำงานแล้วใช่มั้ยค่ะเนี่ย...

แม่บ้านคนที่๔: ค่ะ (พยักหน้าเล็กน้อย)

แม่บ้านคนที่๓: ทำงานที่ไหนหรอค่ะ?

แม่บ้านคนที่๔: ก็ไม่ค่อยเป็นหลักแหล่งน่ะค่ะ ไปเรื่อยๆ

แม่บ้านคนที่๑: อ๋อเหรอค่ะ...(หึยยย พวกเหลวไหลไร้สาระแน่เลย)

แม่บ้านคนที่๒: งั้นหรือค่ะ..อ่อ...(คงจะจบการศึกษาชั้นต่ำมาซิน่ะ)

แม่บ้านคนที่๓: อ่อ....(แหวะ พวกไร้ความเจริญ)

แม่บ้านคนที่๒: เอ่อ แล้วลูกคุณน้องทำงานอะไรอยู่ล่ะค่ะตอนนี้ เผื่อถ้าไม่ดีจะให้พี่ฝากฝังกับบริษัทใหญ่ๆก็ได้น่ะค่ะ

แม่บ้านคนที่๔: เอ่อ...แหม..เกรงใจจังน่ะค่ะ แต่ไม่ต้องหรอกค่ะ เพราะงานของเค้าตอนนี้ก็ดีอยู่แล้วพอเลี้ยงตัวเองได้แล้วน่ะคะ ลูกดิชั้นเป็นครูสอนพิเศษน่ะคะ ชื่อ ดร.สมทุย ที่เป็นแชมป์รายการอัจฉริยะข้ามปีเมื่อคืนที่ผ่านมาน่ะค่ะ...

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เออ เอาเข้าไป

นี่ล่ะน๊า หัวเราะทีหลังดังกว่า

#1 By [ Too ] on 2007-05-08 00:54

ฮ่าๆๆๆ ชอบๆ ชนะเลิศศศ
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ขำด้วย

มันเป็นเรื่องจริงที่ปวดร้าวนะ

ค่านิยมที่ฝังหัว

#3 By I'm not sick,I'm just single on 2007-05-08 22:34

นุกดีแฮะ

#4 By ........ (58.147.122.62) on 2007-05-23 19:18

สุดยอดจริงๆเลย

#5 By ป้าหมู on 2007-09-29 17:39